Proces produkcji serwetek Airlaid: jak włókna stają się gotowymi serwetkami

Ułożona pneumatycznie serwetka na stole wygląda prosto: miękki kwadrat przypominający tkaninę, który połyka rozlane espresso w niecałe dwie sekundy. Za tym kwadratem znajduje się ciąg produkcyjny, który nie ma prawie nic wspólnego z konwencjonalnym papiernictwem. Nie ma łaźni wodnej, prasy mokrej ani cylindra Yankee. Włókna przemieszczają się w powietrzu, są łączone za pomocą ciepła lub lateksu i dopiero wtedy stają się serwetką poprzez kalandrowanie, drukowanie, składanie i pakowanie.

W tym instruktażu przedstawiono serwetkę układaną pneumatycznie w kolejności faktycznego wykonywania poszczególnych kroków, wyjaśniono, które parametry decydują o jakości gotowego produktu i pokazano, w jaki sposób kupujący mogą przeprowadzić audyt dostawcy pod kątem tych parametrów, zamiast polegać na wrażeniach z pokoju próbnego.

Dlaczego produkcja serwetek Powietrzelaid to nie produkcja papieru

Airlaid to technologia włókniny układanej na sucho. Pulpa drzewna jest rozdrabniana na luźne włókna, przenoszona strumieniem powietrza na taśmę formującą i łączona na miejscu. W żadnym momencie tworzenia sieci nie jest używana woda. Ten pojedynczy fakt rządzi wszystkim na dalszym etapie.

W papiernictwie układanym na mokro włókna są zawieszone w wodzie, a gdy woda odpływa, pomiędzy powierzchniami celulozy w naturalny sposób powstają wiązania wodorowe. To wiązanie nadaje tkance wytrzymałość, a także sprawia, że ​​jest ona gęsta i chrupiąca. Airlaid nie ma takiej możliwości. Ponieważ włókna nigdy nie osadzają się w zawiesinie, nie łączą się spontanicznie, dlatego wytrzymałość należy projektować celowo. Albo termoplastyczne włókna dwuskładnikowe są mieszane, a następnie topione w piecu, albo na wstęgę natryskiwana jest emulsja polimerowa i utwardzana.

Rezultatem jest nieporęczna, porowata, trójwymiarowa sieć. Przy tej samej gramaturze materiał formowany pneumatycznie zazwyczaj ma kilkukrotnie większą objętość porów wewnętrznych niż serwetka bibułkowa. W przypadku serwetki objętość porów równa się chłonności, a także tworzy serwetę, która w dotyku bardziej przypomina len niż papier.

Surowce wprowadzane do linii Airlaid

Pulpa puszysta

Bielona masa celulozowa z drewna iglastego typu kraft jest dostarczana w postaci bel i jest mielona młotkowo na puszysty pył, zanim dotrze do głowicy formującej. Masę serwetkową wybiera się pod kątem jasności, rozkładu długości włókien i zawartości drobnych cząstek. Nadmiar drobnych cząstek generuje kurz, migruje przez taśmę formującą i tworzy dziury, które później pojawiają się jako cienkie plamki w gotowej serwetce.

Systemy wiążące

Dominują trzy trasy. Termoplastyczne dwuskładnikowe włókna z otoczką, która mięknie w temperaturze około 130 stopni Celsjusza, miesza się z miazgą przed formowaniem. Proszkowe środki wiążące są rozsypywane na wstęgę i aktywowane w piecu. Emulsyjne środki wiążące, zazwyczaj dyspersje polimerowe na bazie winylu lub dienu, są natryskiwane na poruszającą się wstęgę i utwardzane. Klejenie dwuskładnikowe zapewnia najlepszą objętość i miękkość; wiązanie emulsyjne zapewnia najwyższą wytrzymałość na rozciąganie i najmniejsze kłaczenie.

Dodatki funkcjonalne

• Dyspersje pigmentowe do kolorowych serwetek dozowane na etapie formowania lub stosowane jako zmywacz powierzchniowy.
• Środki powierzchniowo czynne regulujące prędkość wchłaniania wody bez zmiany całkowitej pojemności.
• Żywice odporne na wilgoć do serwetek koktajlowych, które muszą przetrwać kondensację na szkle.
• Środki kontrolujące kurz, które redukują włókna unoszące się w powietrzu podczas przetwarzania.
• Elementy ułatwiające uwalnianie, które zapobiegają blokowaniu się ułożonych w stos serwetek w wilgotnych warunkach magazynu.

Proces produkcji serwetek Airlaid, krok po kroku

Poniższy diagram przedstawia sześć głównych etapów typowej linii serwetek układanych pneumatycznie. Wszystko po szóstym etapie to konwersja, a nie tworzenie sieci, ale ma to równie duży wpływ na to, co widzi klient.

Krok 1: Otwarcie i dozowanie światłowodu

Bele pulpy podawane są do młyna młotkowego. Obrotowe młoty rozbijają arkusz na pojedyncze włókna, a puszysty materiał transportowany jest pneumatycznie do głowicy formującej. Dokładność pomiaru na tym etapie decyduje o konsystencji gramatury bardziej niż jakikolwiek inny pojedynczy czynnik. Na dobrze działającej linii podawanie jest monitorowane w sposób ciągły, ponieważ nawet kilkuprocentowe odchylenie objawia się widoczną różnicą w masie gotowych kartonów.

Krok 2: Tworzenie sieci

Głowica formująca uwalnia rozcieńczony strumień włókien na poruszającą się taśmę, podczas gdy skrzynka podciśnieniowa pod taśmą zasysa powietrze. Poziom podciśnienia, odległość głowicy od taśmy i prędkość powietrza w strefie formowania wspólnie kontrolują orientację i jednorodność włókien. Zbyt mała próżnia powoduje powstawanie mętnych plam; zbyt mocno ściska wstęgę i niszczy masę, co sprawia, że ​​układanie powietrzne jest przede wszystkim pożądane. Prędkość taśmy jest dopasowywana do prędkości podawania, aby osiągnąć docelową gramaturę.

Krok 3: Aplikacja spoiwa

Na liniach termicznych włókna dwuskładnikowe są wstępnie mieszane z miazgą w ilości od 12 do 20 procent całkowitej masy wstęgi przed formowaniem. Na liniach chemicznych emulsja polimerowa jest nakładana za pomocą belki natryskowej lub powlekarki walcowej za głowicą formującą. Równomierność sprayu ma ogromne znaczenie: suchy brzeg lub nasycony pasek przetrwa każdy kolejny proces i będzie sprawiał wrażenie sztywnej lub słabej strefy w gotowej serwetce.

Producenci ekologicznych serwetek Airlaid Serwetki Airlaid Białe serwetki Airlaid Zobacz produkt →

Krok 4: Suszenie i utwardzanie

Wstęga przechodzi do pieca z przepływem powietrza, w którym gorące powietrze jest przetłaczane przez arkusz, a nie tylko po jego powierzchni. Strefy pieca zwykle dzielą się na strefę odparowania wilgoci, dwie lub trzy strefy utwardzania, które aktywują lub sieciują spoiwo, oraz strefę chłodzenia, która stabilizuje wstęgę przed kalandrowaniem. Niedostateczne utwardzenie powoduje kłaczenie się i niską wytrzymałość na rozciąganie. Nadmierne utwardzanie powoduje, że serwetka staje się łamliwa i żółknie.

Krok 5: Kalandrowanie, tłoczenie i drukowanie

Po wypaleniu wstęga jest spójna, ale wciąż stosunkowo płaska. Stos kalandrów określa grubość i wyczucie dłoni. Rolki wytłaczające, a następnie odciskają teksturę, od drobnego lnu po wzory w kształcie rombu lub żebra. Drukowanie odbywa się również tutaj: zespoły fleksograficzne nakładają wzory kolorów, podczas gdy stacje tłoczenia na gorąco wykorzystują podgrzewaną rolkę do przenoszenia folii metalicznej z folii nośnej na wstęgę. Kontrola naprężenia ma kluczowe znaczenie, ponieważ przesunięcie rejestru o jeden milimetr powoduje widoczną niewspółosiowość po złożeniu arkusza.

Krok 6: Cięcie, składanie i pakowanie

Krajarka przycina wstęgę do ostatecznej szerokości, a jednostka składająca tworzy gotowy format. Typowe fałdy obejmują składanie ćwiartkowe, szóste i ósme. Formaty kieszonkowe, mieszczące sztućce w złożonym rękawie, wymagają przed złożeniem osobnej operacji sztancowania i bigowania. Ostatni etap polega na zliczaniu arkuszy, prasowaniu stosu i zgrzewaniu kartonów. Dokładność liczenia i prostota złożenia to dwa wskaźniki jakości, które kupujący zauważają natychmiast po otwarciu pudełka.

Parametry procesu decydujące o wydajności serwetki

Nie ma jednego ustawienia, które zapewni dobrą serwetkę ułożoną pneumatycznie. Jakość wyłania się z wąskiego okna obejmującego kilka parametrów, a zmiana jednego zwykle wymusza kompensację w innym.

Dwa z nich zasługują na szczególną uwagę. Gramatura jest parametrem najczęściej podawanym w dokumentach zakupowych i najczęściej błędnie przedstawianym w próbkach, ponieważ dostawca może z łatwością uruchomić próbkę cięższą niż średnia produkcyjna. Zawartość spoiwa jest parametrem najczęściej niedocenianym, a mimo to powoduje powstawanie kłaczków, co jest najczęstszą skargą operatorów restauracji.

Kontrola jakości i rozwiązywanie problemów

Linie Airlaid są zwykle monitorowane w trzech punktach kontrolnych: po uformowaniu, po wypaleniu i po złożeniu. Gramatura, grubość, wytrzymałość na rozciąganie i stopień chłonności to standardowe pomiary, a w przypadku produktów drukowanych i kolorowych dodano badanie konsystencji koloru i kłaczenia.

Z rolki na stół: konwersja i dostosowywanie

Rolka formowana pneumatycznie opuszczająca piec jest półproduktem. Prawie wszystko, na czym zależy kupującemu z branży hotelarsko-gastronomicznej, jest dodawane podczas konwersji. Jest to również etap, na którym widoczny jest ślad produkcyjny fabryki, ponieważ drukowanie, tłoczenie, tłoczenie folią, sztancowanie i składanie wymagają dedykowanego sprzętu i przeszkolonych operatorów.

Aby bliżej przyjrzeć się połączeniu tych etapów na hali produkcyjnej, należy zapoznać się z sekwencją opisaną w tym przeglądzie jak produkowane są serwetki Airlaid jest ściśle powiązany z sześcioma etapami opisanymi powyżej.

• Tłoczenie: teksturowany wzór jest wtłoczony w arkusz, co dodaje postrzeganej wartości i poprawia przyczepność.
• Druk fleksograficzny: od jednego do czterech kolorów nałożonych na podstawową białą lub kolorową wstęgę, używaną do logo i motywów sezonowych.
• Tłoczenie na gorąco: folia metaliczna przenoszona pod wpływem ciepła i ciśnienia, dająca odblaskowe złote lub srebrne wykończenie.
• Cięcie kieszeni i rękawów: wzór rozcięcia i zagniecenia tworzący przegródkę na sztućce, powszechny w usługach bankietowych i cateringowych. Reprezentatywnym przykładem tego formatu jest zakres serwetki kieszonkowe airlaid do nakrycia stołu .
• Sztancowanie: kształty konturowe, takie jak liście, kwiaty lub formy geometryczne na stoły eventowe i świąteczne.

Ponieważ każda z tych operacji wymaga przejścia przez linię, koszt przetwarzania często przewyższa koszt włókien w przypadku produktów o wysokim stopniu dekoracji. Dlatego też tę samą wstęgę bazową można sprzedać jako niedrogą, zwykłą białą serwetkę lub jako wysokiej jakości element dekoracyjny, w zależności od liczby etapów przetwarzania, przez które przechodzi.

Co kupujący powinni umieścić w specyfikacji zakupu

Większość sporów dotyczących jakości dostaw serwetek układanych pneumatycznie wynika raczej z niejasnej specyfikacji, a nie z błędu produkcyjnego. Wykonalna specyfikacja obejmuje następujące punkty.

1. Gramatura z tolerancją , wyrażona w gramach na metr kwadratowy plus minus podany procent.
2. Wymiary arkusza i format złożenia , łącznie z tym, czy złożenie jest czwarte, szóste czy ósme.
3. Typ spoiwa , ponieważ wiązanie termiczne i wiązanie emulsyjne zachowują się inaczej w wilgotnych warunkach.
4. Wymóg chłonności , zwykle wyrażana jako objętość wody pobranej w określonym czasie.
5. Limit lintingu , co można potwierdzić poprzez prosty test pocierania na ciemnej powierzchni.
6. Odniesienie do koloru , najlepiej w postaci fizycznej próbki, a nie obrazu ekranowego.
7. Format opakowania , w tym serwetki w opakowaniu, opakowania w kartonie i oznaczenia kartonu.
8. Protokół pobierania próbek , określające, ile próbek produkcyjnych będzie pobieranych i w jakich odstępach czasu.

Dodanie tych ośmiu wierszy do zamówienia zajmuje kilka minut i zapobiega większości sporów, które w przeciwnym razie powodowałyby powiązanie trzech kontenerów z dostawą.

Kwestie dotyczące zrównoważonego rozwoju i zgodności

Airlaid ma prawdziwą zaletę dla środowiska na etapie formowania: eliminuje wodę procesową i związaną z nią obróbkę ścieków. Pozostały ślad znajduje się głównie w trzech miejscach.

• Pozyskiwanie błonnika: celuloza posiadająca uznany certyfikat kontroli pochodzenia to największa pojedyncza dźwignia kontrolowana przez producenta serwetek.
• Chemia spoiwa: systemy spoiw na bazie biologicznej i wodnej redukują emisję substancji lotnych podczas utwardzania.
• Koniec życia: wstęgi układane pneumatycznie z przewagą celulozy i o niskiej zawartości substancji syntetycznych ulegają szybszej degradacji w kompostowaniu przemysłowym niż wstęgi o wysokiej zawartości tworzyw termoplastycznych.

Kupujący, którzy na swoich własnych rynkach mają do czynienia z przepisami dotyczącymi opakowań i produktów jednorazowego użytku, praktycznymi pytaniami, które należy zadać dostawcy, są: pochodzenie włókien, skład chemiczny spoiwa oraz to, czy gotowa serwetka została przetestowana zgodnie z odpowiednią normą kompostowalności. Oświadczenia bez dokumentacji nie są przydatne w pliku zgodności.

Często zadawane pytania dotyczące produkcji serwetek Airlaid

Proces produkcji serwetek Airlaid nagradza precyzję znacznie bardziej niż skalę. Szersza wstęga nie eliminuje niestabilnej szybkości podawania, a szybsza linia nie kompensuje niedostatecznie utwardzonego spoiwa. Operatorzy, którzy konsekwentnie dostarczają dobre serwetki, to ci, którzy traktują gramaturę, współczynnik spoiwa, profil piekarnika i ciśnienie kalandra jako połączony system, a nie cztery niezależne tarcze.

Dla kupujących oznacza to prostą metodę oceny: zapytaj o parametry procesu, a nie tylko o próbkę. Dostawca, który może konkretnie omówić strefy pieca i procent spoiwa, jest prawie zawsze dostawcą, który może zachować te liczby w przypadku powtarzającego się zamówienia.